Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου 2012

The Village (2004)

- ''Ποιοι είναι τα πραγματικά τέρατα'';
Η προσωπικότητα του ανθρώπου καθορίζεται από την κοινωνία μέσα στην οποία είχε την τύχη ή την ατυχία να γεννηθεί. Είναι αποδεδειγμένο ότι ένα παιδί διαμορφώνεται από τις διδαχές της οικογένειας του. Ο υπόλοιπος κόσμος γύρω του απλά του επιβεβαιώνει τις ίδιες διδαχές μαθαίνοντας του κυρίως να δέχεται τα πράγματα όπως είναι, ''για το δικό του καλό''. Έτσι λοιπόν οι άνθρωποι εκμεταλλεύονται άλλους ανθρώπους μέσω προσχημάτων όπως είναι η θρησκεία, η ιστορία, η δικαιοσύνη, ο πλούτος, η δημοκρατία. Καταφέρνουν να εξυπηρετούν τα δικά τους συμφέροντα, να μεγαλώνουν τη δύναμη τους και να μαθητεύουν τους αντικαταστάτες τους, ώστε να συνεχίσουν την δική τους αυτοκρατορία του ψέμματος και της εκμετάλλευσης. Το απογοητευτικό όμως σε όλα αυτά είναι το εξής: κάποιος που είναι αρκετά σοφός δεν θα καταφέρει ποτέ να βγάλει αυτά τα θύματα από την άγνοια τους ότι και να κάνει. Καλύτερα να χρησιμοποιήσει την εξυπνάδα του για να τους εκμεταλλευτεί και ο ίδιος γιατί όπως και να έχει η μόνη αλήθεια που μπορούν να δεχθούν είναι αυτή..


Σε ένα μικρό, ήσυχο χωριό οι άνθρωποι ζουν απομονωμένοι από τον υπόλοιπο κόσμο αφού πιστεύουν ότι το δάσος το οποίο περιβάλει το χωριό τους κατοικείται από τέρατα. Η πεποίθηση αυτή κρατά για πολλά χρόνια και τηρώντας τον κανόνα οι κάτοικοι δεν είχαν προβλήματα. Όταν όμως κάποια στιγμή χρειαστούν επειγόντως φάρμακα μια τυφλή κοπέλα θα αναλάβει να μπει στο δάσος ώστε να τα φέρει από μια διπλανή πόλη. Τα πλάσματα θα κάνουν την εμφάνιση τους σπέρνοντας τον πανικό στο χωριό..
Ο ταλαντούχος σκηνοθέτης M. Night Shyamalan μας βυθίζει σε μια σκοτεινή, γεμάτη φόβο και ερωτηματικά ατμόσφαιρα. Παρόλο που η ταινία παρουσιάζεται σαν θρίλερ σιγά σιγά ο θεατής διαπιστώνει ότι το στοιχείο του μεταφυσικού σβήνει για να δώσει τη θέση του σε μια όντως τρομακτική αλήθεια. Υπέροχη η μουσική, τα χρώματα και φανερή η προσεκτική επιλογή των ηθοποιών ακόμα και στους δεύτερους ρόλους.

''Κανένα πάθος δεν κλέβει τη θέληση και τη λογική απ’ το μυαλό του ανθρώπου, όσο ο φόβος''.
Edmund Burke, 1729-1797, Βρετανός πολιτικός & φιλόσοφος

Κυριακή, 23 Σεπτεμβρίου 2012

Fur: An Imaginary Portrait of Diane Arbus (2006)

Ίσως για όλους μας υπάρχει κάτι που μας περιμένει να το ανακαλύψουμε. Αυτό το ''κάτι'' είναι προορισμένο και ταγμένο για να μας γεμίσει με αισθήματα πληρότητας, ικανοποίησης ακόμα και ευτυχίας. Είναι το κλειδί στην προσωπική μας κλειδαριά. Ταιριάζει με εμάς όπως το αντίσωμα με το αντιγόνο.Τι μπορεί να είναι; Μπορεί να είναι μια ασχολία, ένα μέρος, μια τέχνη, ένα πρόσωπο... Υπάρχουν άπειρες επιλογές. Και ακόμα και αν είναι πολλά αυτά που μας γεμίζουν είναι ένα το οποίο ξεπερνά τα άλλα. Το μοναδικό.


Diane Arbus: Why did you throw down the key?
Lionel Sweeney: You looked like you needed to come up to my place. 

Στη Νέα Υόρκη του 1958 η Diane, μια νεαρή σύζυγος και μητέρα δυο παιδιών, εργάζεται ως βοηθός φωτογράφου μαζί με τον σύζυγο της. Όταν ένας νέος κάτοικος μετακομίζει στο πάνω διαμέρισμα η Diane γοητεύεται από το μυστήριο που τον περιβάλλει, το οποίο την ωθεί να τον γνωρίσει. Ο Lionel Sweeney, πάσχει από μια σπάνια δερματική πάθηση που καλείται υπερτρίχωση. Έχοντας ως σκοπό να τον φωτογραφίσει η Diane μπαίνει σιγά σιγά στον περίεργο κόσμο του Lionel  και τον ερωτεύεται..
Η ιστορία της διάσημης φωτογράφου Diane Arbus η οποία εξελίχθηκε σε μια μοναδική καλλιτέχνιδα που άλλαξε τις κοινωνικές αντιλήψεις ως προς το αντικείμενο της φωτογραφίας, καθώς απεικόνιζε πορτρέτα ανθρώπων κοινωνικά αποκλεισμένων εξαιτίας ιδιαιτεροτήτων τους. Στην ταινία παρακολουθούμε μέσα από τη ματιά του σκηνοθέτη Steven Shainberg το έναυσμα και τις επιρροές στη ζωή της φωτογράφου που την οδήγησαν να ξεφύγει από το κοινωνικό κατεστημένο της εποχής και να παρουσιάσει μια νέα λιγότερο λαμπερή προσέγγιση στο φωτογραφικό φακό. Πολύ καλή η ερμηνεία της Nicole Kidman και η σκηνοθεσία η οποία ανταποκρίνεται επάξια στην εξιστόρηση της ζωής και του συναισθηματικού κόσμου της Diane Arbus. 

Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2012

Dark Shadows (2012)

''Μια γυναίκα συγχωρεί τα πάντα, εκτός από το να μην την θέλουν''...
Alfred De Musset, Γάλλος ποιητής 1810-1857



Στα τέλη του 18ου αιώνα, έτη 1752, ο Barnabas Collins έχει καταφέρει να γίνει πλούσιος, ιδιοκτήτης μιας μεγαλειώδους έπαυλης, με δύναμη και ισχύ στην αναπτυσσόμενη πόλη του Collinwood. Η ζωή του αλλάζει δραματικά όμως όταν αρνείται την αγάπη της Angelique Bouchard για μια άλλη γυναίκα. Δυστυχώς για αυτόν η Angelique είναι μια πανίσχυρη μάγισσα η οποία για να τον εκδικηθεί τον μεταμορφώνει σε βαμπίρ και τον θάβει στη γη. Μετά από 200 χρόνια ο Barnabas ελευθερώνεται και διαπιστώνει ότι ο κόσμος έχει αλλάξει ριζικά καθώς βρίσκεται στο 1972. Βρίσκει τους απογόνους του άπορους και την έπαυλη ερείπιο. Καθώς προσπαθεί να προσαρμοστεί στη νέα εποχή, να αναστήσει την οικογενειακή επιχείρηση και να ξαναφέρει τον πλούτο στην οικογένεια του βρίσκει εμπόδιο και πάλι την εκδικητική μάγισσα η οποία το μόνο που θέλει είναι να τον κάνει δικό της..
Η τελευταία ταινία του Tim Burton απογοητεύει τις προσδοκίες των θαυμαστών του καθώς αποτελεί μια ''ανακύκλωση'' της ατμόσφαιρας, των σκηνικών, ίσως και του σεναρίου καθώς ακολουθεί πιστά το στυλ του σκηνοθέτη μην έχοντας να προσφέρει τίποτα ουσιαστικό. Η παρουσία του Johnny Depp ο οποίος επίσης έχει επαναληφθεί ως ο πρωταγωνιστής στις περισσότερες ταινίες του Tim Burton δίνει και πάλι μια πολύ καλή ερμηνεία, όπως και η Eva Green (Angelique Bouchard). Παρόλα αυτά η ταινία κερδίζει τους θεατές με το μαύρο χιούμορ της, την εντυπωσιακή αναπαράσταση της δεκαετίας του '70, τη φαντασία και το μαγευτικό (όπως και σε κάθε άλλη ταινία του Burton) περιβάλλον.