Δευτέρα, 15 Απριλίου 2013

La Strada (1954)

Η μοναξιά είναι μια επιλογή. Όταν κάποιος διαλέγει να απομακρυνθεί από την οικογένεια, τους φίλους του, τα πρόσωπα που γνωρίζει στους δρόμους της ζωής, τότε μπαίνει σε ένα κύκλο που γεννά ανασφάλεια, βιαιότητα, κακία με αποτέλεσμα να φεύγει και άλλο, ακόμα περισσότερο από όσο νομίζει. Εξάλλου ένας από τους σκοπούς της ύπαρξης μας είναι να δείξουμε στους άλλους ποιοι είμαστε. Κανείς δε βρίσκει την ευτυχία θυσιάζοντας τον εαυτό του. Η αγάπη δεν έχει ανάγκη μόνο να προσλαμβάνεται αλλά και να προσφέρεται..


Η Gelsomina, μια εύπιστη και αθώα νεαρή κοπέλα, πωλείται από τη μητέρα της έναντι δέκα χιλιάδων λιρών σε έναν πλανόδιο τσιρκολάνο τον Zampano, ώστε να δουλεύει μαζί του στις παραστάσεις και ως υπηρέτρια. Ο σκληρός και δυνατός άντρας κακομεταχειρίζεται και κακοποιεί την Gelsomina, η οποία αρχικά επιχειρεί να φύγει χωρίς όμως να τα καταφέρει. Όταν στην συνέχεια γνωρίζει τον Il Matto (The Fool) έναν άλλο τσιρκολάνο και ανταγωνιστή του Zampano εγκλωβίζεται από την ιδέα που της βάζει ότι ο Zampano μπορεί να την αγαπάει και δεν τον εγκαταλείπει, μέχρι να τους χωρίσει τελικά ένα τραγικό γεγονός..
Θεωρείται μια από τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών. Από την εξαίρετη ερμηνεία της Giulietta Masina ως Gelsomina που πολλοί την παρομοιάζουν με την γυναικεία εκδοχή του Σαρλό λόγω των ιδιαίτερων εκφράσεων του προσώπου της, τον βαρύ και απλησίαστο  Zampano που ερμηνεύεται από τον διαχρονικό Anthony Quinn, τον γελαστό, καλό και αθώο κλόουν Il Matto που ενσαρκώνεται από τον Richard Basehart, κάθε ρόλος μοναδικός και πίσω από αυτό που φαίνεται να κρύβει χιλιάδες νοήματα για τη μοναξιά και τη στάση μας απέναντι στη ζωή, τη φτώχεια και την επιβίωση, την αθωότητα, την αγάπη και την καλοσύνη. Το πως δημιουργείται κάθε κρίκος που διαμορφώνει την αλυσίδα του χαρακτήρα μας. Η ώριμη και ποιητική σκηνοθεσία του Federico Fellini με την γλυκιά μελωδία της μουσικής του Nino Rota, έδωσαν στη ταινία επάξια το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης ταινίας το 1956, τον Αργυρό Λέοντα στο φεστιβάλ Βενετίας και πολλά άλλα βραβεία.

"Διότι ο άνθρωπος-τώρα- τι να τον κάνει κατάμονος τον εαυτό του όλον. Πρέπει να δώσει.. Δηλαδή δεν ζούμε μόνοι μας, δεν μπορούμε να ζήσουμε. Δεν είναι ότι αγαπάμε με τον τρόπο μας διότι εμπιστευόμαστε τον άλλον, εμπιστευόμαστε τον εαυτό μας, απολύτως. Μόνο ένας γεμάτος άνθρωπος μπορεί να είναι γενναιόδωρος"..
Κική Δημουλά

Παρασκευή, 12 Απριλίου 2013

American Psycho (2000)

Πόσο καλά μπορεί να κρυφτεί κάποιος από αυτό που πραγματικά είναι; Είναι θέμα τεχνικής, νοοτροπίας ή απλά ταλέντο το ψέμα και η υποκρισία; Υπάρχουν άτομα που κρύβονται όντως πολύ καλά.. Όμως ο φθόνος, ο ανταγωνισμός, η υπερβολική πίεση, εκτοξεύουν στα ύψη τις αδυναμίες, μετατρέποντας τες σε κίνητρα που μπορεί να οδηγήσουν σε επικίνδυνους δρόμους οποιονδήποτε έχει έστω και μια μικρή ''προδιάθεση''..


''There is an idea of a Patrick Bateman; some kind of abstraction. But there is no real me: only an entity, something illusory. And though i can hide my cold gaze, and you can shake my hand and feel flesh gripping yours and maybe you can even sence our lifestyles are probably comparable... i simply am not there''.

Ο Patrick Bateman είναι στέλεχος μιας μεγάλης χρηματοοικονομικής εταιρίας στη Wall Street, φαινομενικά άψογος στις εργασιακές, προσωπικές και κοινωνικές του υποχρεώσεις, προσεγμένος στην εμφάνιση του και συγκροτημένος χαρακτήρας. Στην πραγματικότητα όμως είναι μια διαταραγμένη προσωπικότητα με σαδιστικές και δολοφονικές τάσεις τις οποίες και πραγματοποιεί επανειλημμένα και μάλιστα με μοναδικό του σκοπό την ευχαρίστηση..
Ο Christian Bale ερμηνεύει με έναν δικό του ιδιαίτερο τρόπο τον ιδιόρρυθμο Patrick Bateman, τον άνθρωπο που προσπαθεί μάταια και με κόπο να ενταχθεί στον εργασιακό του χώρο, έχοντας μεγάλη ανάγκη τον θαυμασμό και την εύνοια των συναδέλφων του, λόγω του υπερβολικού ναρκισσισμού του. Λόγω αυτής της αδυναμίας οδηγείται στον υποχονδριασμό, την εντατική ενασχόληση με την εμφάνιση του, τον ψυχωτικό ανταγωνισμό με κάθε πρόσωπο της ζωής του, κάνοντας τον να χάσει εντελώς τον δικό του εαυτό και επακόλουθα την ανθρώπινη πλευρά του. Η σκηνοθεσία του Oliver Stone σε συνδυασμό με τους κωμικοτραγικούς διαλόγους του σεναρίου που βασίζεται στο βιβλίο του Bret Easton Ellis, έχουν καταστήσει τη ταινία διαχρονική και μια από τις καλύτερες σε αυτό το είδος.

Πέμπτη, 11 Απριλίου 2013

Grey roses.....................................................................


Θα' θελα να' σουν εσύ
Αυτός.
Μη με αφήνεις
Μείνε εδώ μαζί μου
Δε θα σου μιλήσω, δε θα σε ενοχλήσω, δε θα κάνω τίποτα
Μόνο μείνε.
Σ' αγαπώ..


“We’re all seeking that special person who is right for us. But if you’ve been through enough relationships, you begin to suspect there’s no right person, just different flavors of wrong. Why is this? Because you yourself are wrong in some way, and you seek out partners who are wrong in some complementary way. But it takes a lot of living to grow fully into your own wrongness. And it isn’t until you finally run up against your deepest demons, your unsolvable problems—the ones that make you truly who you are—that we’re ready to find a lifelong mate. Only then do you finally know what you’re looking for. You’re looking for the wrong person. But not just any wrong person: the right wrong person—someone you lovingly gaze upon and think, “This is the problem I want to have.”
I will find that special person who is wrong for me in just the right way.
Let our scars fall in love.”
                                                                                                                                            Galway Kinnell

Δευτέρα, 8 Απριλίου 2013

The Lucky One (2012)

Είναι η εξιστόρηση του έρωτα και της αγάπης με τον πιο γλυκό και ρομαντικό τρόπο. Σε πολιτείες κοντά στη φύση, σε σπίτια μέσα σε δάση και λουλούδια, βαρκάδες και όμορφες, μικρές νότες του πιάνου.. Βλέμματα διαπεραστικά, καθηλωτικά και χάδια που λαχταρούν να αγγίξουν ένα μόνο κορμί.. Ναι, αυτές είναι οι ταινίες που βασίζονται στις νουβέλες* του Nicholas Sparks και μπορείς να τις δεις και μια και δυο και δεκαπέντε φορές και πάντα να μένεις με ένα χαμόγελο στα χείλη...


''You should be kissed every day, every hour, every minute''.

Ένας Αμερικανός πεζοναύτης, καθώς βρίσκεται σε αποστολή στο Ιράκ, βρίσκει στην άμμο τη φωτογραφία μιας κοπέλας με το μήνυμα ''να προσέχεις''. Πεπεισμένος ότι η φωτογραφία του έφερε τύχη και τον κράτησε ζωντανό πολλές φορές βάζει ως στόχο να βρει την κοπέλα της φωτογραφίας και να την ευχαριστήσει..
Με μέτριες ερμηνείες και σκηνοθεσία, απόλυτα προβλέψιμη, χωρίς όμως να χάνει καθόλου από τη μαγεία των ιστοριών του συγγραφέα, προσφέρει ακριβώς αυτό που περιμένει κάποιος από μια ρομαντική κομεντί -την αληθινή αγάπη που ξεπερνά όλα τα εμπόδια, την ευτυχία που έρχεται πάντα στο τέλος -ένα παραμύθι με γήινα χρώματα. Ξεχωρίζει η εκπληκτική Blythe Danner η οποία υποδύεται τη γιαγιά της πρωταγωνίστριας.

*Οι νουβέλες του Nicholas Sparks, που έχουν μεταφερθεί στη μεγάλη οθόνη:
Message in a Bottle (1999)
A Walk to Remember (2002)
The Notebook (2004)
Nights in Rodanthe (2008)
Dear John (2010)
The Last Song (2010)
The Lucky One (2012)
Safe Haven (2013)

Τρίτη, 2 Απριλίου 2013

All the Invisible Children (2005)

Είναι όπως μερικές φορές που θέλουμε να δούμε μια πολύ λυπητερή ταινία...ώστε να λυπηθούμε και άλλο. Μα νιώθουμε ότι το έχουμε ανάγκη.. Και εκεί είναι που το σινεμά μπορεί και μας προσφέρει κάτι τόσο μοναδικό. Θα είναι μια κάθαρση της ψυχής μας, μια εξιλέωση. Ένα τέλος για μια νέα, πιο ελπιδοφόρα αρχή που θα φέρει το αύριο..
Εξάλλου όταν αρχίζουμε να κλαίμε για κάτι, στο τέλος κλαίμε για τα πάντα..


7 ταινίες μικρού μήκους με πρωταγωνιστές μικρά παιδιά:
1. Tanza του Mehdi Chafer
Κάπου στην Αφρική ένα αγόρι, έχοντας χάσει την οικογένεια του, μεγαλώνει ως στρατιώτης πολεμώντας σε έναν άτυπο εμφύλιο πόλεμο. Αντιμετωπίζοντας καθημερινά τον πόνο και τον θάνατο ονειρεύεται να πάει στο σχολείο και να έχει ένα σπίτι..

2. Blue Gupsy του Emir Kusturica
Ένας μικρός τσιγγάνος στην Σερβία περνά την τελευταία μέρα του στη φυλακή σκεπτόμενος πως αφού βγει έξω δεν θα έχει πουθενά να πάει, τίποτα να κάνει, εκτός αν δεχτεί την τυραννική συμπεριφορά του μέθυσου πατέρα του. Η μόνη του λύση είναι να επιστρέψει και πάλι στο αναμορφωτήριο θυσιάζοντας την ελευθερία του..

3. Jesus Chilren of America του Spike Lee
Ένα μικρό κορίτσι μαθαίνει ότι είναι φορέας του AIDS, όπως και οι ναρκομανείς γονείς της. Τώρα έχει να αντιμετωπίσει όχι μόνο μια θανατηφόρα ασθένεια, αλλά και την σκληρή αντιμετώπιση της κοινωνίας και ιδιαίτερα του σχολείου..

4. Bilu and Joao της Katia Lung
Δυο μικρά παιδιά, ορφανά και άστεγα στις παραγκουπόλεις του Σάο Πάολο προσπαθούν να επιβιώσουν μαζεύοντας ανακυκλώσιμα υλικά από τα σκουπίδια με σκοπό να τα πουλήσουν ή να τα ανταλλάξουν.

5. Jonathan των Jordan και Ridley Scott
Ένας φωτογράφος, πολεμικός ανταποκριτής, αντιμετωπίζοντας μια πολύ σκληρή πραγματικότητα, καταφεύγει στις αναμνήσεις και τα όνειρα ώστε να αντέξει στο δύσκολο έργο του και να κλείσει τις δικές του πληγές του παρελθόντος.

6. Ciro του Stefano Veneruso
Ένα μικρό αγόρι μαζί με τον φίλο του, κλέβουν πορτοφόλια και τσάντες ώστε να βγάλουν ένα μικρό χαρτζιλίκι. Με την αθώα παιδική τους ψυχή αυτό που θέλουν να κάνουν με τα λεφτά που κλέψανε είναι να πάνε στο λούνα παρκ..

7. Song Son and Little Cat του John Woo
Η ιστορία μιας κούκλας που βρίσκεται πεταμένη στα σκουπίδια και δυο συνομήλικων κοριτσιών, ένα ορφανό και άστεγο και ένα πλούσιο και κακομαθημένο..

Όσα χρόνια και αν περάσουν ταινίες σαν αυτές που δείχνουν την πείνα, τον πόνο, την εκμετάλλευση, τις αρρώστιες, το ρατσισμό και γενικά τις σκληρές συνθήκες που αντιμετωπίζουν τα παιδιά στις υπανάπτυκτες χώρες και όχι μόνο, είναι πάντα επίκαιρες καθώς τα οικονομικά συμφέροντα των δυνατών χωρών επικρατούν και επιβάλουν τη φτώχεια και την εξαθλίωση όπου μπορούν. 7 αξιόλογοι σκηνοθέτες μας παρουσιάζουν ο καθένας με τη δική του ιδιαίτερη ματιά τα αισθήματα μικρών παιδιών που αναγκάζονται να σηκώσουν μεγάλες ευθύνες, παλεύοντας μόνα τους για την επιβίωση και το καλύτερο αύριο. Με ανθρωπισμό, συγκίνηση, ρεαλισμό αλλά και σουρεαλισμό, διεισδυτικότητα στην παιδική ψυχή, επαγγελματισμό, άρτια σκηνοθεσία και μουσική επένδυση.