Δευτέρα, 27 Μαΐου 2013

The Great Gatsby (2013)

Η θυσία είναι μια πράξη σκληρή. Είναι μια υποχώρηση, μια ήττα, ένα δώρο. Ένα δόσιμο του εαυτού μας, μια καταπάτηση του εγωισμού. Προσφέρεται οικειοθελώς και έχει πολλά κίνητρα, ανάλογα με τα οποία δίνεται και πραγματοποιείται η τελική πράξη. Προκαλεί πάντα τον θαυμασμό στους άλλους, την αδιαφορία ή την ευτυχία σε αυτόν που τη δέχεται και την απογοήτευση, την δυστυχία, τη λύπη σε αυτόν που τη δίνει χωρίς να εκτιμηθεί....

''Now he realized the truth: that sacrifice was no purchase of freedom. It was like a great elective office, it was like an inheritance of power - to certain people at certain times an essential luxury, carrying with it not a guarantee but a responsibility, not a security but an infinite risk. Its very momentum might drag him down to ruin - the passing of the emotional wave that made it possible might leave the one who made it high and dry forever on an island of despair...Sacrifice by its very nature was arrogant and impersonal; sacrifice should be eternally supercilious.''
F. Scott Fitzgerald, This Side of Paradice                             


Στο Λονγκ Άιλαντ στα 1922, ο Nick Carraway, ένας ανερχόμενος χρηματιστής της Wall Street, αφηγείται την ιστορία που έζησε όταν μετά το τέλος του πολέμου μετακόμισε στην Νέα Υόρκη για να συνεχίσει την καριέρα του. Με παρέα την ξαδέρφη του Daisy και τον πλούσιο σύζυγο της Tom Buchanan μυείται σε έναν τρόπο ζωής γεμάτο πάρτι, χλιδή, και διασκέδαση και όλα αυτά κάτω από τη σκιά του πολυεκατομυριούχου γείτονα του, Jay Gatsby, για τον οποίο όλοι μιλούν αλλά κανείς δεν έχει βλέπει ποτέ.. Όταν τελικά γνωρίζει τον διάσημο Gatsby ανακαλύπτει έναν μυστηριώδη και ευαίσθητο χαρακτήρα, ο οποίος ζητά τη βοήθεια του ώστε να ξαναδεί την παλιά του αγαπημένη Daisy..
Βασιζόμενο στην ομώνυμη διάσημη νουβέλα του F. Scott Fitzgerald ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος Baz Luhrmann (Moulin Rouge) παρουσιάζει ένα μεγαλοπρεπές έργο γεμάτο χρώματα και μουσική που προκαλεί ενθουσιασμό. Οτιδήποτε παρουσιάζεται υπερβολικό όπως τα μεγάλα πάρτι, τα ποτά που ρέουν άφθονα, τα ακριβά ρούχα, τα σπίτια, τα αυτοκίνητα, αντικατοπτρίζουν την παρακμή και την ''φτώχεια'' των ανθρώπων που τα διαχειρίζονται και γενικά όλο το κίνημα της εποχής μετά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο που χαρακτηριζόταν από την απότομη ανάπτυξη του χρηματιστηρίου, της βιομηχανίας, της μόδας, της μουσικής, της ηθικής απελευθέρωσης και κατέληξε και πάλι απότομα σε έναν εκφυλισμό που ακολουθήθηκε βέβαια από έναν δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Μέσα σε όλα αυτά παρακολουθούμε το μόνο αγνό και καθαρό πρόσωπο, τον ''υπέροχο Gatsby'', που κινείται όχι λόγω του χρήματος και της εύκολης ζωής αλλά μέσω αυτού ώστε να κερδίσει την αγάπη. Οι πρωταγωνιστές Leonardo Di Caprio, Tobey Maguire, και η Carey Mulligan, ήδη καταξιωμένοι και πετυχημένοι στη καριέρα τους, υποδύονται με άνεση και φυσικότητα τους ρόλους τους. Ο σκηνοθέτης Baz Luhrmann παραμένει πιστός στο στυλ του δίνοντας μας ένα πολυτελές θέαμα και μαζί με την προσαρμογή του σεναρίου και τον συνδυασμό καινούργιου με παλιό (το βλέπουμε στη μουσική της ταινίας με την προσθήκη hip-hop κομματιών στη κατά τα άλλα jazz εποχή) καταφέρνει να προσεγγίσει λίγο διαφορετικά την ιστορία δίνοντας το δικό του στίγμα, καθώς έχουν προηγηθεί ήδη τέσσερις ταινίες βασιζόμενες στο έργο αυτό του Fitzgerald..

Δευτέρα, 20 Μαΐου 2013

Side Effects (2013), Fracture (2007)

Δυο ειδών άνθρωποι υπάρχουν, οι θύτες και τα θύματα. Οι ρόλοι δεν είναι απόλυτοι στα πρόσωπα και μάλιστα πολλές φορές εναλλάσσονται, αν και συνήθως, υπερισχύει ο ένας χαρακτηρισμός έναντι του άλλου. Παρόλο που φαινομενικά ο κερδισμένος είναι ο θύτης, αυτό δεν ισχύει πάντα. Ο πιο πετυχημένος θύτης είναι αυτός που έχει την σοφία να αναγνωρίζει και να υιοθετεί τον ρόλο του θύματος, όποτε είναι αναγκαίο, ώστε να εξυπηρετεί τους σκοπούς του. Το θύμα βρίσκεται πάντα στην ίδια θέση γιατί δεν το γνωρίζει μέχρι να είναι πολύ αργά. Αν διαπιστώσει το γεγονός και καταλάβει ότι ο ίδιος φταίει για τη θέση που βρέθηκε, αν θέλει και το επιδιώξει, έχει μια ελπίδα να γίνει ο θύτης την επόμενη φορά. Όπως και να έχει, ο σκοπός του θύτη δεν είναι να κερδίσει. Σκοπός του είναι το ίδιο το παιχνίδι..

Side Effects (2013)



''Depression is the inability to construct a future''.

Μετά από τέσσερα χρόνια αναμονής, η Emily, ξανασυναντά τον σύζυγο της που αποφυλακίζεται. Προσπαθώντας να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες της ζωής της πέφτει σε βαριά κατάθλιψη και με μια αποτυχημένη απόπειρα αυτοκτονίας, της επιβάλλεται να ακολουθήσει φαρμακευτική αγωγή. Όμως καθώς δεν ανταποκρίνεται στα φάρμακα που της χορηγούνται, της προτείνεται ένα νέο φάρμακο που μόλις κυκλοφόρησε στην αγορά. Οι παρενέργειες την οδηγούν σε ολέθριες συνέπειες, όπως και τα άτομα που εμπλέκονται γύρω της. Ψάχνοντας να βρεθεί ο υπαίτιος αυτών των γεγονότων ένα παιχνίδι ξεκινά μεταξύ ψυχιάτρων, δικηγόρων, φαρμακευτικών εταιριών και της κατηγορούμενης Emily..
Η τελευταία ταινία του σκηνοθέτη Steven Soderbergh, ο οποίος τερματίζει την καριέρα του όπως ανακοίνωσε ο ίδιος, είναι ένα θρίλερ που χαρακτηρίζεται από εναλλαγές, πολυπλοκότητα στους χαρακτήρες οι οποίοι ξεδιπλώνουν τα μυστικά τους σταδιακά, με αποτέλεσμα να κρατάται αμείωτο το ενδιαφέρον και η αγωνία μέχρι τέλους. Με αρχικό επίκεντρο τον ευαίσθητο χαρακτήρα της Emily και εστιάζοντας στην μάστιγα της κατάθλιψης, στο υπόλοιπο κομμάτι της, η ταινία ''γυρίζει'', ενεργοποιώντας τον δεύτερο κύριο χαρακτήρα της ταινίας, αυτόν του ψυχίατρου Jonathan Banks, ο οποίος προσπαθεί να υπερασπιστεί το όνομα και την ιδιότητα του. Πολύπλευρη και πολυεπίπεδη, το Side Effects ξεχωρίζει ως μια ευχάριστη ανάσα διαφορετικότητας από τα άπειρα θρίλερ που αναπαράγουν πάνω κάτω τα ίδια στοιχεία. Πολύ καλές ερμηνείες από τον Jude Law στο ρόλο του ψυχιάτρου Jonathan Banks όπως επίσης και της Rooney Mara ως Emily Taylor.

Fracture (2007)



''Even a broken clock is right twice a day''.

Ο Ted Crawford είναι ένας έξυπνος, επιτυχημένος και πλούσιος μηχανικός, ιδιοκτήτης μιας εταιρίας κατασκευής αεροσκαφών, μέχρι που ανακαλύπτει ότι η αγαπημένη του σύζυγος τον απατά. Αφού την δολοφονεί, καταστρώνει ένα δαιδαλώδες δικαστικό πλάνο ώστε να καταφέρει να αθωωθεί και να παγιδέψει τον εραστή της γυναίκας του ως δολοφόνο. Όλα αυτά εις βάρος του ανερχόμενου νεαρού δικηγόρου Willy Beachum, ο οποίος αναλαμβάνει τον ρόλο του δημόσιου κατήγορου σε μια φαινομενικά εύκολη και σίγουρη υπόθεση, ξεκινώντας ένα παιχνίδι προκλήσεων, εντυπώσεων και ανατροπών..
Ένα έντονο ψυχολογικό θρίλερ του σκηνοθέτη Gregory Hoblit, με τον εκπληκτικό Anthony Hopkins να μαγνητίζει το κοινό σε ένα ρόλο που όμως σε πολλά θυμίζει τον ρόλο του δόκτωρ Hannibal Lecter, με πολλά κοινά στην ερμηνεία του. Εξίσου καλός και ο Ryan Gosling ως ο βοηθός εισαγγελέα Willy Beachum, εκπροσωπώντας τον νέο απόφοιτο με άριστα δικηγόρο, ο οποίος πασχίζει να ανέβει επαγγελματικά διεκδικώντας μια αξιόλογη θέση στις μεγάλες δικηγορικές εταιρίες της Αμερικής. Η ταινία χαρακτηρίζεται από την προσαρμογή του σεναρίου σε έγκυρες νομικές τοποθετήσεις συνδυαζόμενη με την αλληγορία του ''θαύματος του αυγού'' που μεταφράζεται ως η θεωρία της ανυπαρξίας του τέλειου και επομένως την αφετηρία για αντεπίθεση..

Κυριακή, 12 Μαΐου 2013

Antichrist (2009)

Στις απαρχές των πάντων υπάρχει ένα μέρος που λέγεται Εδέμ..Το μέρος που Σε κρίνουν. Σε απογυμνώνουν και σε αφήνουν ολομόναχο στο σκοτάδι να πορευτείς σε έναν ατέλειωτο διάδρομο που από δω και από' κει πετάγονται φαντάσματα. Η Κρίση. Οι μεγάλοι αντιμέτωποι: η μοναχική ψυχή και οι άνθρωποι της ζωής σου..οι φόβοι και οι αμαρτίες. Αυτά που περιμένουν οι άλλοι από' σένα και αυτά που πραγματικά είσαι..Η δική σου Εδέμ..


Μετά τον τραγικό χαμό του παιδιού τους, ένα ζευγάρι προσπαθεί να ξεπεράσει το γεγονός και να συνεχίσει τη ζωή του. Ο σύζυγος όντας ο ίδιος θεραπευτής και με σκοπό να σώσει την γυναίκα του από την κατάθλιψη πηγαίνουν για λίγες μέρες στο εξοχικό τους σπίτι στο δάσος. Εκεί όμως έρχονται και οι δυο αντιμέτωποι όχι μόνο με όσα έχουν κρυμμένα μέσα τους, αλλά και με την ίδια την φύση..
Ένα αλληγορικό έργο από τον ταλαντούχο σκηνοθέτη Lars von Trier (Melancholia, Nymphomaniac), ο οποίος υπογράφει και το σενάριο, δίνοντας μας πολλά και διαφορετικά νοήματα. Από τον πόνο μιας μητέρας για το χαμό του παιδιού της, τη μάστιγα της κατάθλιψης και τον αγώνα για τη θεραπεία της, την παγίδα των τύψεων και της ζωής στο παρελθόν, μέχρι το βάθος της σκληρής και σκοτεινής γυναικείας φύσης, όπως επιβεβαιώνεται μέσα από ιστορικά στοιχεία. Χωρίζει την ταινία σε τέσσερα κεφάλαια, πρόλογο και επίλογο, οδηγώντας σταδιακά τον θεατή στην κορύφωση ενός ελεγχόμενου δράματος. Οι αντιθέσεις των επιθυμιών του ανθρώπινου νου που έρχονται σε σύγκρουση με τη λογική και τις πράξεις, τελικά όμως δεν μπορούν να τις αρνηθούν οδηγώντας στο αναπόφευκτο: την ίδια την τέλεση ή την παραδοχή τους. Όλα αυτά παρουσιάζονται με μοναδική δημιουργικότητα, καλλιτεχνικότητα, φωτογραφία, με δόσεις διαστροφής, προκλητισμού, ακόμη και μισογυνισμού. Εκπληκτικές ερμηνείες από το πρωταγωνιστικό δίδυμο, Willem Dafoe και Charlotte Gainsbourg, η οποία τιμήθηκε και με το βραβείο καλύτερου γυναικείου ρόλου στο Φεστιβάλ Καννών. Ο Lars von Trier αφιέρωσε την ταινία στον σκηνοθέτη Andrei Tarkovsky.