Τρίτη, 18 Φεβρουαρίου 2014

Nebraska (2013)


David Grant: Dad, why didn't you tell us that wasn't Ed's house?
Woody Grant: I didn't know what the hell you were doing.
Ross Grant: Have you ever seen us steal machinery before?
Woody Grant: I never know what you boys are up to.
Ross Grant: Why didn't you say it wasn't your's?
Woody Grant: I thought you wanted it.
Ross Grant: What would we want an old compressor for?
Woody Grant: That's what i couldn't figure out.

Ο ηλικιωμένος Woody Grant νομίζει ότι έχει κερδίσει ένα εκατομμύριο δολάρια σε ένα λαχείο διαφημιστικής εταιρίας. Καθώς κανείς δεν μπορεί να τον πείσει ότι πρόκειται για απάτη, ο μικρότερος γιος του αποφασίζει να τον πάει από την Μοντάνα στο Λίνκολν της Νεμπράσκα για να παραλάβει τα χρήματα. Στη διαδρομή θα συναντήσουν συγγενείς, παλιούς φίλους και μη, θα ανακαλύψουν κρυφές πτυχές της ζωής του και μια νέα προσέγγιση για το μέλλον..
Η τελευταία ταινία του Ελληνοαμερικανού σκηνοθέτη Alexander Payne (The Descendants, Sideways, About Schmidt), αποτελεί μια σπουδή όχι μόνο σκηνοθεσίας, εικόνας και σεναρίου αλλά και πάνω στις οικογενειακές σχέσεις, ιδιαίτερα των παιδιών με τους γονείς καθώς αυτοί διαβαίνουν την τρίτη ηλικία. Το ασπρόμαυρο φιλμ, ατμοσφαιρικό και καλλιτεχνικό, συνδυασμένο με τους ήχους της country μουσικής, τονίζει την ομορφιά της Βόρειας Αμερικής σε συνάρτηση με την νοοτροπία των κατοίκων της Αμερικανικής επαρχίας και κυρίως των οικογενειών, με τις όποιες ιδιαιτερότητες των συγγενικών σχέσεων. Ο Bruce Dern δίνει μια εκπληκτική ερμηνεία ως Woody Grant, έναν χαρακτήρα ταλαιπωρημένο από το αλκοόλ, στα πρώιμα στάδια της άνοιας ο οποίος ήταν πάντα κλεισμένος στον εαυτό του, στον κόσμο του, μην αφήνοντας ούτε στα παιδιά του να γνωρίσουν το ποιος είναι, την ιστορία του παρελθόντος του. Τώρα πια απλά υπάρχει και ζει εκεί όπου τον έχουν οδηγήσει οι επιλογές και τα λάθη του. Ο μικρότερος γιος, τον οποίο υποδύεται επίσης πολύ εύστοχα ο Will Forte, με την ευαισθησία και ευσυνειδησία που τον διακατέχει, προσπαθεί να γνωρίσει τον πατέρα του και να τον συγχωρήσει προσφέροντας του αυτό το ταξίδι, δίνοντάς του και την ευκαιρία να αποκτήσει το χαμένο κύρος του και την ελπίδα για ζωή. Η ιδιότροπη μητέρα -η επίσης ξεχωριστή για την ερμηνεία της June Squibb- λειτουργεί ως συμπληρωματικός κρίκος στο όλο αποτέλεσμα των σχέσεων μεταξύ των οικογενειακών μελών δικαιολογώντας πολλές από τις ρωγμές στην ευαίσθητη ισορροπία τους. Πολλές οι συμβολικές αναφορές και πάνω σε παραπαίοντα σημάδια της σημερινής κοινωνίας όπως η προσήλωση στην τηλεόραση, η απληστία των ανθρώπων, η αποξένωση. Συνολικά είναι υποψήφια για 6 όσκαρ σε όλες τις κύριες κατηγορίες μεταξύ των οποίων και αυτό της Καλύτερης Φωτογραφίας (κινηματογραφία) για τον Φαίδων Παπαμιχαήλ (jr.). 

Τετάρτη, 12 Φεβρουαρίου 2014

Philomena (2013), London River (2009)

Μια καρδούλα· τόσο μικρή που τι να χωρέσει. Όμως η αγάπη παντού χωρά. Ακόμα και αν έρχεται από χιλιόμετρα μακριά, ακόμα και αν δεν έχει βρεθεί ποτέ, ακόμα και αν είναι κοντά -ή τόσο μακριά. Ακόμα και αν δεν ειπώθηκε ποτέ ή επαναλαμβάνεται καθημερινά. Παντού βρίσκεται..

Philomena (2013)



Philomena: But i don't wanna hate people. I don't wanna be like you. Look at you.
Martin Sixsmith: I'm angry.
Philomena: Must be exhausting.

Ο Martin Sixsmith, ένας πρώην πολιτικός και δημοσιογράφος, αναλαμβάνει να γράψει για την ιστορία της Philomena, μιας Ιρλανδής ηλικιωμένης γυναίκας που ψάχνει για τον γιο της, αφού πολλά χρόνια πριν δόθηκε για υιοθεσία παρά την θέληση της. Τα ίχνη οδηγούν στην Φιλαδέλφεια και έτσι ταξιδεύουν μαζί για την Αμερική . Εκτός από την αναζήτηση του χαμένου γιου, το ταξίδι αποδεικνύεται μια βαθύτερη ανακάλυψη του εσωτερικού κόσμου της καλοκάγαθης Philomena και του απογοητευμένου Martin..
Ο Stephen Fears (The Queen, Cheri, Dirty Pretty Things) μας δείχνει το σκηνοθετικό του ταλέντο μέσω μιας αληθινής ιστορίας -παρουσιαζόμενης ως δημοσιογραφικής έρευνας- πλεγμένης με ισορροπία μεταξύ δράματος και κωμικού στοιχείου. Στο κέντρο του σεναρίου κυριαρχεί η αντίθεση των χαρακτήρων των δυο κύριων πρωταγωνιστών, με την γεμάτη καλοσύνη και θρήσκα Philomena που ξέρει να συγχωρεί και να βλέπει το καλό σε όλους τους ανθρώπους και τον κυνικό, ρεαλιστή και σκεπτόμενο με βάση τη λογική Martin να την αμφισβητεί, με κίνητρο όμως να την προστατέψει. Η Philomena προκαλεί τον τρόπο σκέψης του Martin -και των θεατών βέβαια, οδηγώντας σε αμφιβολίες και ερωτηματικά όσον αφορά την θρησκεία, τις προθέσεις των άλλων ανθρώπων απέναντι μας, αλλά και την αντιμετώπιση που έχουμε εμείς απέναντι σε αυτούς. Η Judi Dench μια ηθοποιός με βαρύτητα και επιβλητική υποκριτική, είναι για άλλη μια φορά υπέροχη στο ρόλο της γλυκιάς και ευγενικής ηλικιωμένης και υποψήφια για το όσκαρ Α' γυναικείου ρόλου. Πολύ καλός και ο Steve Coogan ως Martin Sixsmith, παρόλο που είναι περισσότερο γνωστός για κωμικούς ρόλους. Η ταινία είναι βασισμένη στο βιβλίο ''The Lost Child of Philomena Lee'' του Martin Sixsmith και οι σεναριογράφοι Steve Coogan και Jeff Pope κέρδισαν το βραβείο Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας.

London River (2009)



Η Elisabeth, μια Αγγλίδα μητέρα ταξιδεύει στο Λονδίνο ώστε να επισκεφτεί την φοιτήτρια κόρη της, η οποία αγνοείται, μετά το τρομοκρατικό χτύπημα στο μετρό στις 7 Ιουλίου του 2005. Κατά την διάρκεια της αναζήτησης της συναντά έναν Αφρικανό δασοκόμο, ο οποίος αναζητά επίσης τον γιο του, που έχει να τον δει δεκαπέντε χρόνια. Τώρα πρέπει εκτός από την απογοήτευση και την θλίψη να αντιμετωπίσει την ξενοφοβία της, καθώς όπως αποδεικνύεται τα παιδιά τους ήταν φίλοι και σύντροφοι..
Μια γλυκιά δραματική ταινία βασισμένη σε ένα αληθινό περιστατικό που κόστισε την ζωή πενήντα δύο ανθρώπων. Χωρίς υπερβολές και περιττούς μελοδραματισμούς, ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος Rachid Bouchareb, μας δείχνει την αγάπη δυο γονέων να ''δένει'' τις διαφορές μεταξύ ανθρώπων όπως φυλής, φύλου, θρησκείας, γλώσσας, πολιτισμών. Οι αντιθέσεις τονίζονται μέσω της προβολής της μεγαλούπολης του Λονδίνου ως ένα κέντρο πολλών εθνικοτήτων και του έντονου παρουσιαστικού του Αφρικανού πατέρα Ousmane (Sotigui Kouyate). Η σεναριακή δομή προωθεί την συγκίνηση -εξάλλου είναι μια πραγματικά δραματική ιστορία- όμως με ρεαλισμό. Μαγευτική η Brenda Blethyn, η οποία υποδύεται τον ρόλο μιας μητέρας που έχει μόνο την κόρη της και ζει μόνη σε ένα προάστιο της Αγγλίας με αντικειμενικό τρόπο σε κάθε της κίνηση και αντίδραση, γεμάτη ανθρωπιά και σεβασμό, ιδίως όταν ξεπερνά τους φόβους της απέναντι στους ανθρώπους..