Παρασκευή, 30 Μαΐου 2014

Maleficent (2014)



Η όμορφη νεράιδα Maleficent, προστάτιδα του δάσους Moor, προδίνεται από τον αγαπημένο της Stefan, ο οποίος προσφέρει τα φτερά της στον ετοιμοθάνατο βασιλιά για να κερδίσει την εύνοια του. Μερικά χρόνια αργότερα, ο βασιλιάς πια Stefan, γιορτάζει τη γέννηση της κόρης του Aurora. Η Maleficent κυριευμένη από οργή για εκδίκηση κατατάσσεται το κορίτσι να πέσει σε έναν βαθύ, αιώνιο ύπνο όταν κλείσει τα 16 της χρόνια, μια κατάρα που μόνο το φιλί της αληθινής αγάπης μπορεί να αναιρέσει..
Η νέα ταινία της Disney που βασίζεται στις ιστορίες του Charles Perrault (La Belle au bois dormant), των αδελφών Grimm (Little Briar Rose), αλλά και της πρώτης κινηματογραφικής μεταφοράς της από την Disney σε κινούμενα σχέδια το 1959 (σενάριο του Erdman Penner), είναι ένα κλασικό παραμύθι που ζωντανεύει από τον Robert Stromberg, στην πρώτη σκηνοθετική του δουλειά -αν και είναι γνωστός ως σχεδιαστής ειδικών εφέ για πολλές ταινίες (Life of Pi, The Hunger Games, Pirates of the Caribbean). Η ταινία είναι γυρισμένη σε 3D και έτσι εκμεταλλεύεται απόλυτα τα εφέ που μας ταξιδεύουν σε ένα δάσος μαγικό, με περίεργα χαρούμενα πλάσματα, νεράιδες και ξωτικά, μάχες και σκοτεινά παλάτια, τα οποία μαζί με την αψεγάδιαστη ερμηνεία της Angelina Jolie στον πρωταγωνιστικό ρόλο, την έντονη μουσική και χιουμοριστικές πινελιές, συνθέτουν ένα εντυπωσιακό θέαμα, με δράση και ενθουσιασμό.
Αξίζει να αναφερθεί το γεγονός ότι η Disney καταφέρνει να προσαρμόζεται με ωριμότητα και σεβασμό στις τάσεις της νέας εποχής δημιουργώντας σενάρια που ξαφνιάζουν όχι για την πλοκή -αυτή είναι φυσικά προβλέψιμη, αφού πρόκειται για ένα γνωστό παραμύθι- αλλά για την ουσία της πλοκής. Στο Maleficent η αληθινή αγάπη είναι αυτή που φυτρώνει από ένα μάταιο μίσος· είναι φιλική, μητρική, αγνή. Στο περσινό Frozen ήταν μεταξύ δυο αδελφών και στο Brave αυτή μεταξύ μητέρας-κόρης. Επομένως, βλέπουμε μια στροφή του κλασικού όπου μια πριγκίπισσα και ένας πρίγκιπας ερωτεύονται και όλη η ιστορία γυρνά γύρω από αυτό. Αυτή η αλλαγή βέβαια ίσως φανερώνει την ρωγμή στις σχέσεις αντρών-γυναικών που δυστυχώς είναι ένα ακόμα χαρακτηριστικό της σημερινής κοινωνίας. Παρόλα αυτά το μήνυμα είναι σοφό, έξυπνο, προσφέρει συγκίνηση· είναι ένα όμορφο μάθημα για τη ζωή, για το ότι η αγάπη είναι δυνατή και παραμένει παρούσα σε όλες τις σχέσεις.. 

Τρίτη, 27 Μαΐου 2014

Citizen Kane (1941)

Η ζωή ενός ανθρώπου δεν είναι μόνο μια λέξη. Είναι ψυχή· σκέψεις, αισθήματα και απόψεις, αρετές, όνειρα, πάθη, τραύματα, ενοχές, ευτυχία και θλίψη. Δεν έχει παρελθόν, παρών ή μέλλον, αλλά την χαρακτηρίζει μια αφθαρτότητα. Κάθε εμπειρία ή περιπέτεια συμπληρώνει το σύνολο της ιστορίας όπως οι σεκάνς συμπληρώνουν ένα σενάριο. Γιατί αν το σκεφτούμε καλύτερα, η ζωή μας είναι μια κινηματογραφική ταινία· στην οποία το σενάριο είναι μεν άγνωστο, αλλά το γράφουμε μόνοι μας με την ώθηση που μας δίνουν οι κλωστές της μοίρας..


Charles Foster Kane: You know, Mr. Bernstein, if i hadn't been very rich, i might have been a really great man.
Walter Thatcher: Don't you think you are?
Charles Foster Kane: I think i did pretty well under the circumstances.
Walter Thatcher: What would you like to have been?
Charles Foster Kane: Everything you hate.

Μόνος στον τεράστιο πύργο του, ο ηλικιωμένος μεγαλοεπιχειρηματίας Charles Foster Kane, ένας από τους πλουσιότερους άντρες στον κόσμο, εξιστομεί την λέξη rosebud (ροδανθός), λίγο πριν τον θάνατο του. Ο δημοσιογράφος Jerry Thompson ξεκινά μια έρευνα της ζωής του Kane με στόχο να ανακαλύψει τον ανθρώπινο χαρακτήρα του και κυρίως τη σημασία της λέξης που φανέρωσε πριν την τελευταία του ανάσα..
Ο Orson Welles αναλαμβάνοντας την σκηνοθεσία, το σενάριο και τον πρωταγωνιστικό ρόλο παρουσιάζει μια από τις σημαντικότερες ταινίες στην ιστορία του σινεμά. Οι κινηματογραφικές τεχνικές που χρησιμοποίησε, όπως φαίνεται σε κάποια πλάνα και η εξιστόρηση μέσω φλας μπακ, ήταν πρωτοπόρες για την εποχή και φυσικά αργότερα καθιερώθηκαν. Οι ιδιαίτερες εικόνες του, πχ. στην αρχή όπου βλέπουμε ένα σκοτεινό ποτάμι και κατεστραμμένα αντικείμενα προοδευτικά να προχωρούν προς το εγκαταλειμμένο κάστρο του Kane, ότι έχει απομείνει από μια ζωή γεμάτη ζωή, οδηγώντας μας προοδευτικά στον κρίκο που συνδέει το τέλος με την αρχή της ιστορίας και αντίστροφα ή η εικόνα που ξεκινά από την κορυφή ενός ψηλού κτιρίου και διαμέσου του γυάλινου φωταγωγού εισέρχεται στο μπαρ της Susan, η σεκάνς στη βιβλιοθήκη με την αυστηρότητα και το λιγοστό φως, η απόσταση μεταξύ των δυο συζύγων στο τεράστιο σπίτι του Kane και πολλές άλλες, είναι μοναδικά καλλιτεχνικές και αλληγορικές.
Η δύναμη της ταινίας όμως εστιάζεται και στο πρωτότυπο και πάντα επίκαιρο σενάριο καθώς αναφέρεται στην ιστορία ενός ανθρώπου ο οποίος απέκτησε τεράστια οικονομική δύναμη, δημιούργησε άλλη τόση βασιζόμενος εκτός από την ανατροφή και εξυπνάδα του - στα όνειρα και τις φιλοδοξίες του. Ήταν ένας οραματιστής, που ήθελε να χτίσει έναν καλύτερο κόσμο, εξάλλου γι' αυτό αποφάσισε να ασχοληθεί με την πολιτική, λίγο αργότερα. Με αυτό το πρόσχημα βλέπουμε και την πλευρά της κοινωνίας που πάντα κρίνει έναν άνθρωπο με βάση τα πιο λανθασμένα στοιχεία. Επίσης, παρατηρούμε και την προσωπική ''παρακμή'' που προκαλεί σε έναν χαρακτήρα η εξουσία, τα χρήματα, η υπέρμετρη φιλοδοξία, οδηγώντας έναν καλό άνθρωπο στη σκληρότητα, τον εγωισμό, την σταδιακή απομόνωση, την ρήξη στις προσωπικές του σχέσεις και τελικά την μοναξιά. Το σενάριο, αλλά και η σκηνοθεσία, είναι πέρα ως πέρα διαχρονικά και αυτό προκαλεί μια έκπληξη στον θεατή.
Το σύνολο ολοκληρώνεται από την υπέροχη μουσική του Bernard Herrmann και την παρουσία αξιόλογων ηθοποιών όπως οι Joseph Cotten, Dorothy Comingore, Everett Sloane, Ray Collins, Agnes Moorehead, William Alland και ο Γιώργος Κουλούρης στον ρόλο του Walter Thatcher. Δυστυχώς δεν τιμήθηκε όσο άξιζε, παρόλο που είχε 9 υποψηφιότητες για όσκαρ, τελικά κέρδισε μόνο αυτή του Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου (το συνέγραψε μαζί με τον Herman J.Mankiewicz). Σε αυτό έπαιξε ρόλο ο πόλεμος που δέχτηκε από τον τότε μεγιστάνα του τύπου William Hearst καθώς είχε ακουστεί πως ο χαρακτήρας του Kane εμπνεύστηκε από αυτόν. Η αναγνώριση ήρθε αργότερα και εδώ και πολλές δεκαετίες μέχρι σήμερα κατέχει την πρώτη θέση στις 100 καλύτερες ταινίες όλων των εποχών, σύμφωνα με το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου (AFI).

Δευτέρα, 5 Μαΐου 2014

Snowpiercer (2013)


Στο κοντινό μέλλον, η ανθρωπότητα έχει καταστραφεί μετά από τις άσκοπες προσπάθειες για την ισορρόπηση της αυξανόμενης θερμοκρασίας του πλανήτη. Καθώς όλη η γη έχει καλυφθεί από πάγο και χιόνι, οι μόνοι επιζήσαντες χρωστούν τη ζωή τους στο συνεχώς κινούμενο τρένο της εταιρίας Wilford. Όμως, η μικρή κοινωνία του τρένου αντιπροσωπεύει την πραγματική προηγούμενη κοινωνία που βασίζεται στην ανισότητα. Οι πλούσιοι και προνομιούχοι ζουν εις βάρος των άλλων ανθρώπων οι οποίοι επιβιώνουν σε άθλιες συνθήκες κάτω από την εκμετάλλευση, την σωματική και ψυχική βία, την εξαθλίωση, την πείνα. Μια τελευταία προσπάθεια εξέγερσης για την κατάληψη της μηχανής του τρένου, με αρχηγό τον Curtis ξεκινά..
Επιστημονική φαντασία και δράση μέσα από μια διαφορετική ματιά, ξεφεύγοντας από τα όρια του κλασικού, από τον Κορεάτη σκηνοθέτη και σεναριογράφο Joon-ho Bong (The Host). Η ταινία είναι γεμάτη ανατροπές και διαφορετικά σκηνικά, αφού κάθε βαγόνι αντιπροσωπεύει και εξηγεί κάτι νέο δίνοντας πάντα έμφαση στις κοινωνικές και ταξικές διαφορές. Αίσθηση κάνουν οι σκηνές βίας, οι οποίες χαρακτηρίζονται από μια καλλιτεχνικότητα και φαίνονται σαν χορογραφημένες, αλλά και οι διάλογοι. Γενικά σε πολλά σημεία το έργο θυμίζει βιντεοπαιχνίδι, κάτι το οποίο δικαιολογείται αφού είναι βασισμένη σε κόμικ, όμως αυτό της προσδίδει και την ιδιαίτερη αισθητική της μαζί με τα ειδικά εφέ. Πολύ καλή η επιλογή των ηθοποιών για τους αντίστοιχους ρόλους, όπως ο Chris Evans που ξεφεύγει από τους παλαιότερους ρόλους του, οι έμπειροι και καταξιωμένοι John Hurt και Ed Harris, αλλά και οι Tilda Swinton και Kang-ho Song. Εξίσου καλός και ο Jamie Bell ο οποίος επιβεβαιώνει για άλλη μια φορά ότι έχει να προσφέρει πολλά. Γενικά, το Snowpiercer είναι μια διασκεδαστική περιπέτεια που προσφέρει ένταση και εντυπωσιασμό, έξυπνα δομημένη, κρατώντας το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος.