Παρασκευή, 18 Ιουλίου 2014

Rear Window (1954)

Ίσως αυτό το αίσθημα του πάθους σε κάθε δυνατή μορφή του είναι αυτό που ενώνει χαρακτήρες, συνειδήσεις, όνειρα, ανθρώπους των οποίων οι δρόμοι έμελλε να συναντηθούν, ώστε να καταλήξουν είτε παράλληλοι, είτε διασταυρούμενοι, είτε απλά μακρινοί...


''A murderer would never parade his crime in front of an open window''.

Ο Jeff Jefferies, ένας  φωτορεπόρτερ, αναγκάζεται να περάσει πολλές εβδομάδες μέσα στο σπίτι του καθώς μετά από ένα ατύχημα έχει υποστεί κάταγμα στο πόδι. Έτσι, περνά το καλοκαίρι στο διαμέρισμα του στη Νέα Υόρκη παρακολουθώντας τους γείτονες του, όταν υποπτεύεται πως ένας από αυτούς έχει σκοτώσει τη γυναίκα του. Με τη βοήθεια της μνηστής του Lisa, προσπαθεί να βρει αποδεικτικά στοιχεία, ώστε να πείσει τον ντετέκτιβ Thomas Doyle να ασχοληθεί με την υπόθεση..
Μια από τις διασημότερες και πιο εμπορικές ταινίες του Alfred Hitchcock που βασίστηκε στο διήγημα του Cornell Woolrich, το οποίο εκδόθηκε το 1942 με τον τίτλο ''It Had to Be Murder''. Υπέροχοι οι δυο πρωταγωνιστές, από τη μία ο James Stewart προσδίδει την ωριμότητα, γοητεία και σταθερότητα που χαρακτηρίζει τον Jeff και από την άλλη μεριά η Grace Kelly, ως Lisa, χαρίζει άπλετη ομορφιά, χάρη, κομψότητα και ερωτισμό. Πολύ καλή και η Thelma Ritter ως Stella, που υποδύεται την νοσοκόμα της ασφαλιστικής εταιρίας, στην ουσία την φωνή της λογικής, την ''συνείδηση'' του Jeff. Η υπόθεση καθηλώνει τον θεατή αφού αβίαστα τον κάνει να συμμετέχει στις παρακολουθήσεις, τις εικασίες και τα σχέδια των ηρώων (εφόσον και ο ίδιος ο πρωταγωνιστής είναι θεατής!). Έτσι, το μυστήριο κυριαρχεί, η αγωνία κλιμακώνεται και επιτείνεται από τον φόβο της ακινησίας του Jeff, ιδιαίτερα προς το τέλος. Το θέμα της ηδονοβλεψίας ναι μεν παρουσιάζεται και έμμεσα κατακρίνεται, όμως αναπόφευκτα τελικά αθωώνεται. Ήταν υποψήφια για 4 Όσκαρ (ο Hitchcock έχασε τότε την 4η υποψηφιότητα του για σκηνοθεσία από τον Ηλία Καζάν για το On the Waterfront) και από το 1997 συμπεριλήφθηκε στη λίστα με τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών κατέχοντας την 42η θέση, σύμφωνα με το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου (AFI).

Σάββατο, 12 Ιουλίου 2014

Jaws (1975)

Και όταν έρχεται το σούρουπο,
ένα αεράκι περνά μέσα από τη μισάνοιχτη κουρτίνα,
και τα πρώτα αστέρια κάνουν δειλά την εμφάνιση τους..
Καθισμένος αναπαυτικά στον μεγάλο καναπέ με τα πολλά μαξιλάρια και τα δροσερά σεντόνια,
ένα ποτήρι κρύο τσάι στο χαμηλό τραπεζάκι δίπλα..
Το φως είναι ότι πρέπει, η ώρα είναι όπως πρέπει...
Κάτι για το καλοκαίρι λοιπόν...


Martin Brody: ''You're gonna need a bigger boat''.

Στην μικρή πόλη Amity, ένα θερινό θέρετρο κάπου στη Μασαχουσέτη, εντοπίζονται ξαφνικές επιθέσεις που αποδίδονται σε καρχαρία. Ο νέος σερίφης Martin Brody αναγκάζεται να μην κλείσει τις παραλίες -παρά την επιθυμία του- από τον δήμαρχο της πόλης ο οποίος δεν θέλει να χάσει τα έσοδα των τουριστών ενόψει της εθνικής εορτής, της 4ης Ιουλίου. Οι επιθέσεις του καρχαρία επαναλαμβάνονται με αποτέλεσμα τον πανικό και μια επικήρυξη του για 10.000 δολάρια. Ο Brody, με τον ειδικό ωκεανολόγο Matt Hooper και τον επιδέξιο ψαρά Quint, βγαίνουν στα ανοιχτά με σκοπό να βρουν και να σκοτώσουν τον μεγάλο λευκό καρχαρία..
Το Jaws, υπό τη σκηνοθεσία του Steven Spielberg, θεωρείται μια κλασική ταινία θρίλερ/τρόμου που βραβεύτηκε με 3 όσκαρ (για μουσική, ήχο και μοντάζ) ενώ ήταν υποψήφια και για καλύτερη ταινία. Βασισμένο στην ομώνυμη νουβέλα του Peter Benchley, ήταν η πρώτη ταινία που ανέδειξε τον Spielberg και τον έκανε ευρύτερα γνωστό. Παρά τις δυσκολίες παραγωγής και το κατά πολύ υψηλότερο από το προβλεπόμενο budget, τελικά έκανε παγκόσμια επιτυχία με εισπράξεις πάνω από 470 εκατομμύρια δολάρια. Αποτέλεσε την αρχή αυτού του είδους ταινιών και ακολούθησαν τρεις άσκοπες συνέχειες με τελευταία αυτή του 1987. Σε βαθύτερη προσέγγιση βλέπουμε, εκτός από την άψογη απεικόνιση της φρίκης που μπορεί να προκαλέσει ένα θαλάσσιο κτήνος -ένας εχθρός του ανθρώπινου είδους με υψηλότερη θέση στην τροφική αλυσίδα- την ανιδεότητα και επιμονή των ανθρώπων να μην αναγνωρίζουν τον υφιστάμενο κίνδυνο, αλλά να εξακολουθούν να πιστεύουν μόνο αυτά που θέλουν, όπως ένας αντικατοπτρισμός του νερού που κάποιος νομίζει ότι βλέπει ένα απειλητικό για τη ζωή του θαλάσσιο πλάσμα, όμως πείθει τον εαυτό του ότι δεν είναι πραγματικό.. Πίσω από το προφανές κρύβεται μια διαφορετική αλήθεια. Ο αληθινός εχθρός δεν είναι ένα ''αθώο'' μέλος του ζωικού βασιλείου, αλλά η ίδια ''ένοχη'' κοινωνία της οποίας στόχος δεν είναι πια η επιβίωση. Είναι αυτό το παραπάνω -το κέρδος. Ένας μόνο δήμαρχος δεν θα μπορούσε να εμποδίσει το κλείσιμο των ακτών για το κοινό, όμως ένα σωρό ακόμα άνθρωποι συμφώνησαν μαζί του προστατεύοντας τα δικά τους συμφέροντα. Το αισιόδοξο είναι ότι παρ' όλα αυτά υπάρχουν ακόμα άνθρωποι ηθικοί, ο καθένας με τα δικά του κίνητρα και προσωπικά βιώματα, που πολεμούν να προστατέψουν κάποιες βαθύτερες ιδέες για το κοινό καλό, όπως κάνουν οι ήρωες εδώ, ο αρχηγός Brody και ο ωκεανολόγος Hooper.