Τρίτη, 30 Δεκεμβρίου 2014

Nightcrawler (2014)

Στη σημερινή εποχή, όπου η άνοδος της τεχνολογίας το επιτρέπει, βρισκόμαστε όλοι αντιμέτωποι με το φαινόμενο του εκμηδενισμού της ιδιωτικότητας. Η ''μόδα'' προστάζει τον καθένα μας να καταγράφει ότι ενδιαφέρον δει σε μια εικόνα ή βίντεο με σκοπό όχι ιδιαίτερα το κέρδος, αλλά κυρίως την αποδοχή. Την ικανοποίηση που δίνει το σχόλιο, το like, η κοινοποίηση, η όλη έννοια του μοιράζομαι κάτι. Γιατί όσο και μας χωρίζουν άλλα πράγματα, ο άνθρωπος έχει ανάγκη τους άλλους, κανείς δεν ήρθε στη γη για να είναι μόνος.


''I'd like to think if you're seeing me you're having the worst day of your life''.

Ο Lou Bloom είναι ένα μοναχικός, έξυπνος μικροεγκληματίας που ψάχνει απεγνωσμένα να βρει δουλειά. Όταν βλέπει τυχαία την καταγραφή ενός δυστυχήματος από έναν δημοσιογράφο, αποφασίζει να ασχοληθεί με την νυχτερινή λήψη γεγονότων που σχετίζονται με σοβαρά αδικήματα/ατυχήματα στους σκοτεινούς δρόμους του Λος Άντζελες. Ο ζήλος του να τα καταφέρει γίνεται τόσο μεγάλος που φτάνει σε σημείο να παραβιάζει τα όρια της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, εκμεταλλεύοντας τον βοηθό του και την Nina, μια υπεύθυνη προγράμματος σε ένα μικρό τηλεοπτικό κανάλι..
Ο ταλαντούχος Jake Gyllenhaal, υποδύεται έναν απίστευτο τύπο, εντελώς αδίστακτο και απαθή, ο οποίος χρησιμοποιώντας την τρομερή ευστροφία του αναδύεται επαγγελματικά σε έναν τομέα άγνωστο γι' αυτόν. Πρόθυμος να καταπατήσει κάθε ατομικό δικαίωμα περί ιδιωτικότητας και σεβασμού ιδιαίτερα σε δύσκολες στιγμές που οι άνθρωποι υποφέρουν, όπως είναι ένα ατύχημα, ένας τραυματισμός, οικογενειακό δράμα, ή ψυχικός πόνος, καταφέρνει να υλοποιήσει το όνειρο του - να δημιουργήσει τη δική του εταιρία, να γίνει ευυπόληπτος, να νιώσει αγαπητός. Βέβαια, δεν κάνει τίποτα διαφορετικό από τους ίδιους που δέχονται να δημοσιοποιήσουν αυτές τις εικόνες και πραγματοποιώντας κακή χρήση τους, προκαλούν την διαστρέβλωση των γεγονότων με σκοπό την άνοδο των νούμερων τηλεθέασης. Δεν είναι άλλοι από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και ειδικότερα τα δελτία ειδήσεων της τηλεόρασης. Το σενάριο και σκηνοθεσία υπογράφει ο Dan Gilroy (The Bourne Legacy, Real Steel, The Fall, ως σεναριογράφος), ο Jake Gyllenhaal δίνει μια από τις καλύτερες ερμηνείες της φιλμογραφίας του (ο ίδιος πρότεινε να χάσει σχεδόν δέκα κιλά ώστε να φανεί ο χαρακτήρας του πιο αληθοφανής!), ενώ συμπρωταγωνιστούν η Rene Russo, ο Riz Ahmed και ο Bill Paxton σε ένα μικρότερο ρόλο. 

Πέμπτη, 25 Δεκεμβρίου 2014

It's a Wonderful Life (1946)

Το τέλος κάθε χρονιάς είναι και θα έπρεπε να είναι μια αναθεώρηση. Η καταλληλότερη στιγμή -με εξαίρεση αυτές τις μικρές σκέψεις που κάνουμε στο κρεβάτι λίγο πριν μας πάρει ο ύπνος για τη μέρα που πέρασε- ώστε να αναρωτηθεί κανείς για το αν μένει πιστός στις αξίες του, αν προσφέρει τον καλό εαυτό του, αν εκτιμά τους φίλους και την οικογένεια του. Να θυμηθεί να είναι ευγνώμον για τη δουλειά, το σπίτι, το φαγητό που τρώει και πάνω από όλα την υγεία του. Έτσι, θέτουμε τους νέους στόχους για τη χρονιά που έρχεται με σκοπό πάνω από όλα να γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι, να μοιραζόμαστε περισσότερο αυτά που αγαπάμε, γιατί αυτό ακριβώς είναι που μας κάνει καλύτερους. Περισσότερη αγάπη - λιγότερη μοναξιά, χωρίς να ξεχνάμε ότι η γενναιοδωρία και η καλοσύνη πάντα ανταμείβονται αρκεί να έχει κανείς υπομονή.


Ο George Bailey ζει μια συνηθισμένη ζωή, έχοντας αναλάβει την εταιρία παροχής δανείων του πατέρα του, έχει δημιουργήσει μια όμορφη οικογένεια και είναι αγαπητός από όλους στην μικρή πόλη όπου μεγάλωσε. Όμως, δεν μπόρεσε ποτέ να πραγματοποιήσει τα όνειρα του, η ζωή του χαρακτηριζόταν από άτυχα συμβάντα και συνεχείς αναβολές όταν ο ίδιος ονειρευόταν να ταξιδέψει, να γνωρίσει νέα μέρη και νέους ανθρώπους, να ανοίξει τα φτερά του. Μια μέρα πριν τα Χριστούγεννα νιώθοντας πιο εγκλωβισμένος από ποτέ, στέκεται στην άκρη μιας γέφυρας με την σκέψη να δώσει τέλος στη ζωή του, όταν ένας "άγγελος" τον πλησιάζει για να του δείξει πως θα ήταν ο κόσμος γύρω του αν ο ίδιος δεν είχε υπάρξει ποτέ..
Μια από τις πιο αγαπημένες ταινίες όλων των εποχών και η καλύτερη πρόταση για τις μέρες των Χριστουγέννων. Μια αισιόδοξη ματιά για τη ζωή μέσα από όχι τόσο ευχάριστα γεγονότα, αλλά μέσα από θλίψη, προβλήματα, προσωπικά διλήμματα. Ο τρεις φορές βραβευμένος με Όσκαρ σκηνοθέτης Frank Capra (It Happened One Night-1934, Mr. Deeds Goes to Town-1936, You Can’t Take It With You-1938), συνθέτει μια ανθρώπινη ιστορία με στοιχεία δράματος, ρομαντισμού και κωμωδίας, βασισμένη στο μυθιστόρημα του Philip Van Doren Stern με τίτλο The Greatest Gift το οποίο εκδόθηκε το 1945, με τον ταλαντούχο James Stewart στον πρωταγωνιστικό ρόλο, ο οποίος υποδύεται με μεγάλη αληθοφάνεια έναν χαρακτήρα δύσκολο αλλά καλοκάγαθο, έναν άνθρωπο απλό, με προτερήματα και πλεονεκτήματα που έχει οδηγηθεί στην απογοήτευση και τη λύπη, λόγω των ανεκπλήρωτων πόθων του. Δίπλα του η πανέμορφη και κομψή Donna Reed ως η σύζυγος του Mary, η οποία βρίσκεται εκεί για να του υπενθυμίσει την αγάπη που έχει ήδη στη ζωή του, αλλά δεν μπορεί να τη δει. Αψεγάδιαστα όλα τα τεχνικά στοιχεία του έργου ιδιαίτερα για την εποχή, με τα σκηνικά της μικρής πόλης Bedford Falls να έχουν χτιστεί αποκλειστικά για την ταινία, το τεχνητό χιόνι, την μουσική και την φωτογραφία, όπως επίσης τις ερμηνείες όλων των ηθοποιών ακόμα και αυτών στους δεύτερους ρόλους.
Ήταν υποψήφια για 5 βραβεία Όσκαρ στις κύριες κατηγορίες, συμπεριλαμβανόμενης αυτής της Καλύτερης Ταινίας. Όταν βγήκε το 1946 δεν έτυχε θετικής αντιμετώπισης από το κοινό και είχε λιγοστές εισπράξεις σε αντίθετη με το υψηλό κόστος παραγωγής της. Όταν επανακυκλοφόρησε όμως το 1960-70 και με τις μετέπειτα επαναπροβολές της, πήρε την αναγνώριση που της ανήκε και σήμερα περιλαμβάνεται στις πρώτες θέσεις σε κάθε λίστα με τις πιο αγαπημένες ταινίες.

Δευτέρα, 22 Δεκεμβρίου 2014

The Hobbit: The Battle of the Five Armies (2014)



Η ιστορία ξεκινά εκεί που τελείωσε η δεύτερη ταινία της τριλογίας -The Hobbit: The Desolation of Smaug- δηλαδή εκεί που ο δράκος Νοσφιστής κατευθύνεται προς την Λιμνούπολη και αρχίζει να την καταστρέφει, ενώ ο Μπίλμπο, ο Θόριν και οι υπόλοιποι νάνοι οχυρώνονται μέσα στο Βουνό της Μοναξιάς φοβούμενοι ότι τα ξωτικά και οι άνθρωποι θα διεκδικήσουν τον μεγάλο θησαυρό. Παράλληλα μια πολυάριθμη στρατιά από Όρκ με αρχηγό τον τρομερό Αζόγκ κατευθύνεται εναντίον όλων με μοναδικό σκοπό να τους αφανίσει.
Πρόκειται για το τρίτο μέρος των ταινιών The Hobbit που βασίζονται στο ομώνυμο βιβλίο του διάσημου συγγραφέα J.R.R. Tolkien, το οποίο εκδόθηκε το 1937. Η κεντρική ιστορία θεωρείται προάγγελος των γεγονότων που αφορούν το μεγάλο έπος του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών. Συγκεκριμένα μας παραθέτει τις περιπέτειες του θείου του Φρόντο, Μπίλμπο Μπάγκινς στο ταξίδι του προς το Έρεμπορ με σκοπό να βοηθήσει τον Θόριν Δρύασπι να ανακτήσει τον θησαυρό και το χαμένο του βασίλειο. Στην ομάδα συμμετέχουν δεκατρείς νάνοι και ο μάγος Γκάνταλφ. Στην πορεία του Μπίλμπο βλέπουμε και τον τρόπο με τον οποίο ήρθε στην κατοχή του το σκοτεινό Δαχτυλίδι της Δύναμης, μετά την αναπάντεχη συνάντηση του με το πλάσμα Γκόλουμ, όπως επίσης και την μεγάλη Μάχη των Πέντε Στρατιών που αναφέρεται στα επόμενα βιβλία της σειράς.
Είναι η πρώτη νουβέλα του Tolkien που μας εισάγει στον μαγικό κόσμο της Μέσης Γης, με κεντρικό ήρωα ένα Χόμπιτ και είναι γραμμένη με τρόπο που απευθύνεται σε πιο νεαρό κοινό -είναι ένα περισσότερο παιδικό βιβλίο- κάτι το οποίο φαίνεται και στην ταινία (οι νάνοι τραγουδούν, βλέπουμε πολλά μικρά ζώα, ο δράκος μιλά, πολλές σκηνές θυμίζουν βιντεοπαιχνίδι). Οι σεναριογράφοι πρόσθεσαν αρκετά νέα στοιχεία που ευνοούν την δράση, εξηγούν την πλοκή και ολοκληρώνουν τον σύνδεσμο με τις επόμενες ταινίες με την αποστολή του Φρόντο και τα υπόλοιπα μέλη της συντροφιάς. Έτσι, εκτός από την μάχη του καλού με το κακό, περνά μηνύματα όπως την παράνοια που προκαλεί ο πλούτος και η δύναμη, αυτή την κατάρα της εξουσίας που οδηγεί τους ανθρώπους στο να καταπατούν προσωπικές αξίες τους, όπως η εντιμότητα και η φιλία. Επίσης, το μεγαλείο της γενναιότητας και ανιδιοτέλειας που προέρχεται από την ταπεινότητα. Στο τιμόνι της σκηνοθεσίας ο βραβευμένος Peter Jackson, ο ίδιος που ανέλαβε και τις έξι ταινίες, μας παρουσιάζει ένα έργο με άπλετη δράση, κωμικά στοιχεία, συγκίνηση, άψογα τεχνικά χαρακτηριστικά και φωτογραφία, σε συνδυασμό με πολύ καλό soundtrack. Σε όλα αυτά βοηθά και το υπέροχο άγονο, καθαρό, φυσικό τοπίο της Νέας Ζηλανδίας. Φυσικά, ικανοποιητικές ερμηνείες από όλο το καστ και ιδιαίτερα αυτή του Ian McKellen ως Γκάνταλφ, που είναι και ο πιο αγαπητός ήρωας, αλλά και του Martin Freeman ως Μπίλμπο Μπάγκινς. Πολύ καλή η αρχή και το τέλος που λειτουργεί ως γέφυρα, συνδέοντας όλη την μετέπειτα ιστορία. Βέβαια, όταν ένα μόνο βιβλίο ''σπάζεται'' σε τρεις ταινίες και όχι μια (αν και αρχικά είχε προγραμματιστεί για δυο) λογικό είναι να υπάρξουν κάποιες τραβηγμένες σκηνές, δεν συγκρίνεται σε καμία περίπτωση με την αμεσότητα, αληθοφάνεια και συναισθηματικότητα της τριλογίας των ταινιών του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών, αλλά για τους λάτρεις των βιβλίων είναι ένα υπέροχο ταξίδι επικής φαντασίας που γίνεται πραγματικότητα και μακάρι να μην είχε τέλος.. 

Τετάρτη, 10 Δεκεμβρίου 2014

Hunger (2008)

Με αφορμή τα τελευταία γεγονότα που συμβαίνουν στη χώρα μας και συγκεκριμένα την απεργία πείνας ενός κρατούμενου στις Ελληνικές φυλακές ερχόμαστε όλοι αντιμέτωποι με σκέψεις που αφορούν την αξία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της αξιοπρέπειας, των ιδανικών, της ζωής. Γιατί αλήθεια, αξίζει να χάνει κανείς την ζωή του για κάτι που πιστεύει, για μια ιδεολογία; Γιατί πάντα ο θάνατος θεωρούνταν ο ισχυρότερος τρόπος να περάσει κάποιος ένα μήνυμα; Ίσως γιατί είναι το μόνο τόσο ακραίο ώστε να μας αγγίξει. Όμως τι συμβολίζει ακριβώς μια απεργία πείνας; Είναι δύναμη και θάρρος ή έλλειψη στρατηγικής; Είναι ουτοπία ή ανοησία; Είναι υπόδειγμα ή τρέλα; Είναι έλλειψη επιλογών ή το άνοιγμα μιας πόρτας χιλιάδων; Είναι η μάχη για ένα καλύτερο αύριο ή μια προσωπική ιστορία που θα ξεχαστεί τον επόμενο μήνα; Είναι ένας πόλεμος μεταξύ πολιτών και κυβέρνησης, εργαζομένων και αστυνομίας; Είναι αποτέλεσμα κατάθλιψης, μια ήττα απέναντι στη ζωή ή πάλη για κάτι λαμπρότερο, μια αναζήτηση του φωτός, ελπίδας, εξαγνισμού; Είναι θυσία ή αυτοκτονία;


Bobby Sands: I have my belief, and in all it's simplicity that is the most powerful thing.

Κατά την περίοδο των πολιτικών διαταραχών μεταξύ Ιρλανδίας και Μεγάλης Βρετανίας, ο ρεπουμπλικανός αγωνιστής του IRA, Bobby Sands, γίνεται πρωτοστάτης του κινήματος απεργίας πείνας, με στόχο την βελτίωση των συνθηκών και τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις φυλακές Maze της Βόρειας Ιρλανδίας.
Πρόκειται για την αληθινή ιστορία του είκοσι εφτάχρονου Ιρλανδού Bobby Sands που διαδραματίστηκε το 1981, ο οποίος πέθανε μετά από εξήντα έξι ημέρες ασιτίας διαμαρτυρόμενος εναντίων των μέτρων μεταχείρισης των φυλακισμένων που επέβαλε η κυβέρνηση της Μάργκαρετ Θάτσερ, αφού τους αντιμετώπιζε ως ''κρατούμενους πολέμου σε ειδική κατηγορία χωρίς δικαιώματα''. Ο Sands είχε εκλεγεί μέλος του Βρετανικού κοινοβουλίου λίγες μέρες πριν ξεκινήσει την απεργία πείνας. Με τον ίδιο τρόπο έχασαν την ζωή τους άλλοι εννέα κρατούμενοι, συμβάλλοντας στην αναζωπύρωση του πολέμου για ανεξαρτησία στην Βόρεια Ιρλανδία.
Μέσα από εξαιρετικά βίαιες έως και κτηνώδεις σκηνές, ο Steve McQueen (12 Years a Slave, 2013, Shame, 2011) μας παραθέτει στιγμές από την αρχή του κινήματος των φυλακισμένων μετά την απόφαση τους να αντισταθούν στις αρχές υποβάλλοντας τους εαυτούς τους σε άθλιες συνθήκες υγιεινής, την πορεία έως και τις τελευταίες στιγμές του Bobby Sands, παράλληλα με μια μικρή ματιά στην άλλη πλευρά, δηλαδή την καταρρακωμένη ψυχοσύνθεση ενός σωφρονιστικού υπαλλήλου και ενός νέου ειδικού αστυνομικού. Μέσα στο έργο παρεμβάλλεται και ένα πολύ ωραίο μονοπλάνο δεκαεπτά λεπτών μεταξύ του Sands και ενός καθολικού ιερέα ο οποίος κάνει μια προσπάθεια να τον αποτρέψει προκαλώντας του ηθικά και φιλοσοφικά διλήμματα για την θρησκεία, την οικογένεια, την ζωή. Επίσης, υπέροχος ο τρόπος που τελειώνει η ταινία. Ο Michael Fassbender δίνει μια εκπληκτική ερμηνεία στον πρωταγωνιστικό ρόλο ως ο ανυποχώρητος ιδεαλιστής Bobby Sands και ο Steve McQueen στο σκηνοθετικό του ντεμπούτο κέρδισε το βραβείο Χρυσή Κάμερα στο φεστιβάλ των Καννών, το 2008. 

Τρίτη, 2 Δεκεμβρίου 2014

Fury (2014)


Wardaddy: ''Ideals are peaceful. History is violent''.

Ο Norman είναι ο νέος αντικαταστάτης σκοπευτής στο πλήρωμα του λοχία Don Collier (Wardaddy), υπεύθυνου ενός τανκ. Παρά την αθωότητα και την πλήρη απειρία του, καθώς συμμετέχει για πρώτη φορά σε μάχη, αναγκάζεται να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες, αφού η ομάδα του Don αναλαμβάνει μια δύσκολη αποστολή: την απελευθέρωση δυο πόλεων και την προστασία στρατιωτών των συμμαχικών δυνάμεων που έχουν παγιδευτεί σε διάφορα σημεία της διαδρομής, μέσα στην καρδιά της ναζιστικής Γερμανίας τον Απρίλιο του 1945.
Ο David Ayer (Sabotage, End of Watch, Harsh Times) δημιουργεί και μας παραθέτει ένα εντυπωσιακό σύνολο από σκηνοθεσία, σενάριο, ειδικά εφέ, μουσική επένδυση και ερμηνείες σε μια σκληρή, ωμή, αλλά ταυτόχρονα βαθιά συναισθηματική αντιπολεμική ταινία. Με απόλυτο ρεαλισμό που γίνεται εμφανής στις σκηνές μάχης, τις τοποθεσίες, τις στρατιωτικές τακτικές, τα γεγονότα διαπροσωπικών σχέσεων και καταστάσεων που αφορούν αυτή την ιστορική περίοδο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, παρακολουθούμε τις αντιδράσεις και αλληλεπιδράσεις πέντε αντρών οι οποίοι έχουν βρεθεί σε μια από τις ψυχρότερες δοκιμασίες που έχει επινοήσει η ανθρωπότητα, αυτή του πολέμου. Εκεί λοιπόν που η ανθρώπινη ζωή υποβιβάζεται τόσο που θεωρείται απλά ένας κινούμενος στόχος, αντανακλάται η προσωπικότητα και συμπεριφορά των ατόμων, μετά τα κοινά τους σημεία που είναι η κυνικότητα-απαξίωση, ο στόχος της επιβίωσης και η εκπλήρωση του καθήκοντος. Ο Norman, -τον υποδύεται πολύ καλά ο νεαρός Logan Lerman- αντιπροσωπεύει τον καθένα που μπαίνει παρά την θέληση του σε ένα κόσμο βίας και θανάτου, στον οποίο χωρίς να έχει καμία εκπαίδευση παρά μόνο την βοήθεια του λοχία Don, μαθαίνει να εναρμονίζεται, κερδίζει τον σεβασμό και γίνεται μέλος της ομάδας. Ο Don-Wardaddy, που υποδύεται ο Brad Pitt είναι αυτός που σηκώνει όλη την ευθύνη, αναλαμβάνει το βάρος της διεκπεραίωσης αυτού που πρέπει να γίνει και με πόνο αναγκάζει τον Norman να σκοτώσει την αθωότητα του, αν δε θέλει να σκοτωθεί ο ίδιος, όπως έκαναν και όλοι οι άλλοι πριν από αυτόν. Την ελπίδα για σωτηρία, μια ανάγκη που γίνεται απαραίτητη όσο ποτέ σε ένα πεδίο μάχης, αντιπροσωπεύει ο χαρακτήρας του Boyd (Shia LaBeouf), γι' αυτό και το παρατσούκλι Bible, ο οποίος δίνει αξία στην πίστη στο Θεό. Την πεντάδα συμπληρώνουν ο Michael Pena ως Trini και ο Jon Bernthal ως Grady, ο τελευταίος μαζί με τον Shia LaBeouf ίσως είναι οι περισσότερο εκφραστικοί από το καστ.
Αν και η τελική σεκάνς είναι λίγο πολύ αναμενόμενη, δεν έχει καμία σημασία και αυτό επιβεβαιώνεται από την σχετικά μεροληπτική στάση στον διαχωρισμό καλών-κακών ή συμμάχων-εχθρών σε όλο το έργο, κυρίως ενδιαφέρει να προσφέρει μια προοπτική στην φρικαλεότητα και ανουσιότητα αυτού που λέγεται πόλεμος μέσα από μια πολύ αληθινή δραματική προσέγγιση, με γρήγορο ρυθμό, δράση και ένταση. Ένα ακόμα χαρακτηριστικό της ταινίας του David Ayer είναι το γεγονός ότι για πρώτη φορά βλέπουμε μια πολεμική ιστορία που αφορά συγκεκριμένα τα μέλη ενός άρματος μάχης -σε αυτό αναφέρεται και ο τίτλος της ταινίας- Fury (οργή) είχαν ονομάσει το τανκ, το σπίτι τους, όπως το αποκαλούσαν.