Πέμπτη, 2 Μαρτίου 2017

Nocturnal Animals (2016)



Μια επιτυχημένη γκαλερίστα διαβάζει το χειρόγραφο μυθιστόρημα που της αφιέρωσε ο πρώην σύζυγός της. Εγκλωβισμένη σε ένα αποτυχημένο γάμο, η ίδια υποφέρει από αϋπνία και κατάθλιψη και καθώς φαντάζεται την ιστορία του βιβλίου παράλληλα θυμάται τα γεγονότα της ζωής της με τον συγγραφέα του μυθιστορήματος..

Συνδυάζει μια εναλλαγή του πραγματικού της ταινίας και την ιστορίας ενός βιβλίου που αφηγείται στον θεατή μέσα στην ταινία. Η πραγματικότητα χαρακτηρίζεται από μια αυστηρή αισθητική με σκούρα και έντονα χρώματα σε όλους τους χώρους, όπως τους τοίχους, τα έπιπλα, τα ρούχα, τα μαλλιά, το μακιγιάζ. Μια υπολογισμένη αρτιότητα με πινελιές ομορφιάς και θλίψης. Όλα αυτά σε μεγάλη αντίθεση από την ιστορία του βιβλίου που διαδραματίζεται με προσοχή μπροστά στον θεατή, σαν να ζει και αυτός μαζί με τον πρωταγωνιστή όσα του συμβαίνουν, σε μια περιοχή άγονη, τραχιά, σκληρή, καυτή από τον ήλιο και αχανής από την έρημο του Τέξας. Και ως τρίτη αντίθεση η νυχτερινή έρημος, γεμάτη κακόβουλα πλάσματα και πολλά σκοτεινά μέρη στα οποία μπορεί κανείς να κρυφτεί ή να κρύψει κάτι. Οι εναλλαγές γίνονται με πολύ σωστή κοπή - προβολή που κρατά σε αγωνία, από τη μία με την ζωή της πρωταγωνίστριας και της σχέσης της με τον συγγραφέα και από την άλλη τι έγινε τελικά με την ιστορία του βιβλίου. Στην ουσία ο θεατής βλέπει και αισθάνεται με δυο ταινίες τη μια μέσα στην άλλη.
Ο Tom Ford, ένας σπουδαίος σχεδιαστής μόδας και επιχειρηματίας, δοκιμάζει για μια ακόμα φορά με επιτυχία την τέχνη της σκηνοθεσίας (προηγούμενη ταινία του το A Single Man, το 2009) και μας παρουσιάζει ένα δραματικό θρίλερ με πολλά καλλιτεχνικά στοιχεία. Βασίζεται στο μυθιστόρημα Tony and Susan (1993) του Austin Wright και καταφέρνει την ισορροπία της ''ιστορίας μέσα στην ιστορία'' ως μια μέθοδο κινηματογράφησης. Η Amy Adams, εκφραστική όπως πάντα, κομψή και εντυπωσιακή στο ρόλο μιας επιτυχημένης σε όλα γυναίκας, αλλά χωρίς αισθήματα πια, με θλίψη στα μάτια, μόνη σε ένα τεράστιο σπίτι να μετανιώνει για τις λάθος επιλογές που έκανε στη ζωή της. Επίσης, ο Jake Gyllenhaal, σε διπλό ρόλο -αφού είναι ο ίδιος πρωταγωνιστής στο μυθιστόρημα του- μπλέκει σε μια θλιβερή και τρομακτική ιστορία, καθώς υποδύεται έναν άντρα αδύναμο που οδηγείται στο δρόμο της εκδίκησης μετά την δολοφονία της γυναίκας και της κόρης του. Ο αστυνομικός που τον βοηθά στην αναζήτηση των ενόχων, είναι ο εκπληκτικός Michael Shannon, ο οποίος κέρδισε μια υποψηφιότητα για Όσκαρ ΄β Αντρικού Ρόλου. Το πρωταγωνιστικό καστ συμπληρώνει ο Aaron Taylor-Johnson στο ρόλο του κακού με μια πολύ καλή ερμηνεία.

Captain Fantastic (2016)

Στη σημερινή εποχή, η παγκοσμιοποίηση, η άνοδος της τεχνολογίας και της επιστήμης προσφέρουν καθημερινά ανέσεις και έναν υπέρογκο όγκο πληροφοριών. Ο άνθρωπος, ως ένα νοήμον ζώο που κατατάσσεται στην κορυφή της φυσικής αλυσίδας, ξεχνά τον σκοπό της ζωής του όσο απομακρύνεται από τον πραγματικό του ρόλο, που είναι η επιβίωση, η αναπαραγωγή και η πνευματική ανάπτυξη. Σταματά να αναρωτιέται για την προέλευση της τροφής του, και γενικά όλων των αγαθών, που υπάρχουν πια σε τόσο μεγάλη αφθονία και προσβασιμότητα και έτσι δεν υπάρχει σεβασμός στης αξία τους. Δεν εκτιμάται πια ο δεσμός της οικογένειας, η ομαδικότητα, η συνεργασία για το κοινό καλό, η αγάπη. Δεν δίνεται σημασία στην ουσιαστική μόρφωση. Οι άνθρωποι ξεχνούν πως είναι άνθρωποι χρησιμοποιώντας τόσες μηχανές. Ξεχνούν τη μυρωδιά του χώματος, των λουλουδιών, των δέντρων, το χρώμα του ουρανού, την ηρεμία του νερού που κυλά σε ένα ποτάμι, την ομορφιά της μουσικής και των ήχων της φύσης..την γνώση ενός παλιού βιβλίου που δεν έχει διαβαστεί..


Rellian: If you assume that there is no hope, you guarantee that there will be no hope. If you assume that there is an instinct for freedom, that there are opportunities to change things, then there is a possibility that you can contribute to making a better world.

Ένας πατέρας μεγαλώνει τα έξι παιδιά του μέσα στο δάσος, απομονωμένος από τον υπόλοιπο κόσμο, εκπαιδεύοντας τα στις αξίες της επιβίωσης, της σκληραγώγησης, αλλά και της ποιοτικής επιμόρφωσης. Όμως, μετά το θάνατο της συζύγου του, έρχονται όλοι αντιμέτωποι με τις προκλήσεις του ''αληθινού''κόσμου...

Σε σκηνοθεσία και σενάριο του Matt Ross (28 Hotel Rooms, 2012), μας παρουσιάζεται ένας εναλλακτικός τρόπος διαβίωσης. Μια ζωή μακρυά από τον καπιταλισμό, τον καταναλωτισμό, τον υλισμό, την ψεύτικη κατασκευασμένη ομορφιά και με αξίες αληθινές, όσο πιο κοντά στην φύση του ανθρώπου, ως μέλος ενός περιβάλλοντος και του ρόλου του μέσα σε αυτό. Τις δυνατότητες για επιβίωση, την ικανότητα για μόρφωση, μέσα από τον δεσμό μιας αγαπημένης οικογένειας. Και τελικά προσφέρει εν μέρη την απάντηση στο ερώτημα, αν όλα αυτά είναι αρκετά και ικανά να προσαρμοστούν στον πραγματικό κόσμο και την κοινωνία όπως είναι σήμερα..
Ο Viggo Mortensen για άλλη μια φορά εξαιρετικός στον πρωταγωνιστικό ρόλο να πλαισιώνεται από μια εξάδα υπέροχων μικρών ηλικιακά ηθοποιών που εντυπωσιάζουν με το ταλέντο τους. Υποδύεται έναν πραγματικά ελεύθερο μορφωμένο άνθρωπο, προοδευτικό, ορθολογιστή και άθεο, όμως αυστηρό και εγωκεντρικό, να προσπαθεί να διδάξει και να περάσει στα παιδιά του τις αξίες που αυτός κατέχει. Παρόλο που οι προθέσεις και ο τρόπος του ακολουθούν μια πετυχημένη πορεία, αυτή δεν μπορεί να διατηρηθεί, όπως αποδεικνύεται στην πορεία. Ο θάνατος της συζύγου και μητέρας λόγω μιας σοβαρής ψυχολογικής ασθένειας, η απομόνωση από την υπόλοιπη οικογένεια και η αποξένωση από την υπόλοιπη κοινωνία, κλυδωνίζουν την προσπάθεια του πατέρα να δημιουργήσει ικανά ολοκληρωμένα άτομα. Μια ταινία με αρκετά έξυπνο σενάριο με δόσεις χιούμορ που κρατά το ενδιαφέρον αν και ίσως απογοητεύει λίγο στο τέλος καταλήγοντας στο προφανές..